Cahit GÜNAY'ın kaleminde Türk dünyası şair ve yazarları 2 Kabil Nabi (Kabil Yusuf oğlu Nebiyev), 02.07.1968 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti’nin İsmayıllı şehrinde dünyaya gelen şair; Duygu yoğunluğunu sade dil örgüsünde, geleneksel vezinlerle kaleme alan Şair; şiirlerini hece, serbest ve aruz vezinlerinde, yazmaktadır. Azerbaycan millî şiirinde hece veznine dayanan ve 7-6-5 heceli üçlüklerden oluşan, “Özsöz” (öz sözlerimiz) adını verdiği yeni bir şiir türününde kurucusudur. “Üşüyür qolumun sən titan yeri”, “Siyahıda 6-cı söz”, “Yazmadığım şeir”, “Kuz ifori” (Özbekçe: Sonbahar Kokusu) adlı şiir kitapları mevcuttur. Ayrıca “Xəzinə” (1, 2, 3), “Şairlerden bir demet”, “Cahana sığmazam”, “Durum gedim eşqimgilə”, “Yaşılım, yaşılım, hara gedirsən”, “Qarabağ zəfərindən Turana doğru” gibi çeşitli antolojilerde yer almış; şiirleri Azerbaycan, Türkiye ve Özbekistan’da yayımlanan farklı gazete, dergi ve internet sitelerinde yayımlanmıştır. Azerbaycan Yazarlar Birliği üyesidir ve Cumhurbaşkanlığı bursu sahibidir. Aynı zamanda evli ve iki çocuk babası olan şair halen Bakü’de yaşamaktadır. Kabil Nabi’nin şiirlerinde, ilk başta sade bir dil kullanıyor gibi görülse de derinlikli bir iç dünya ve toplumsal bilinç barındırır. “Elin Sözü” ve “Gələcəyəm yuxuna” gibi şiirlerinde sevgi, saf ama ulaşılmaz bir duygu olarak işlenir. Aşk, sadece bir kavuşma arzusu değil, aynı zamanda bir eksiklik halidir. Sevgili çoğu zaman ulaşılmazdır ya da kader tarafından ayrılmıştır. “Gələcəyəm yuxuna” şiirinde olduğu gibi, aşk gerçek dünyadan rüyaya sığınır. Bu şiirlerde duygu yoğunluğu yumuşak ama derindir; okuru yormaz, içine çeker. “Yağış” ve “Öz Allahı Var” şiirlerinde şair, toplumun adaletsizliklerini açıkça dile getirir. Fakirlik, eşitsizlik, kader ve sistem eleştirisi dikkat çeker. “Hər kəsin öz Allahı var” dizesi, aslında toplumdaki çifte standartlara ve güç dengesine sert bir göndermedir. “Yağış” şiirinde ise sıradan bir doğa olayı üzerinden yoksulluk ve çaresizlik anlatılır. Bu şiirlerde duygu daha serttir; ironi ve sitem ön plandadır. Varoluş ve Hayat Yolculuğu “Uzun Yol” şiiri, şairin en felsefi metinlerinden biridir. Hayat bir yol metaforuyla anlatılır. Herkesin yolunun farklı olması, bireysel kaderi vurgular. “Yoldaşsızlığı yorar adamı” dizesi, insanın yalnızlıkla sınanmasını anlatır. Bu şiirlerde duygu yoğunluğu daha dingin ama düşündürücüdür. Ayrılık ve Acının Somutlaştırılması “Ayrılığın Səsi” şiiri, duygunun fiziksel acıya dönüşmesinin güzel bir örneğidir. Ayrılık; ses, koku ve dokunuş gibi somut imgelerle anlatılır. “Yanık iyi gelirdi ürəyimin çatından” gibi ifadeler, acıyı bedensel bir gerçeklik haline getirir. Bu tarz, modern şiirde güçlü bir imgesel anlatımın göstergesidir. Şairin oluşturduğu “Özsöz” türü oldukça dikkat çekicidir. Kısa, yoğun ve özlü ifadeler içerir. Her bir parça bir hayat dersi ya da farkındalık anı gibidir. Az sözle çok şey söyleme başarısı, şairin en güçlü yönlerinden biridir. ELİN SÖZÜ. Yanındaki yerim boştur, Bu dil çok nağmeler qoşdu. Yüz də, min də desəm xoşdur, Gözəlisən gözəllərin.
Cahit GÜNAY'ın kaleminde Türk dünyası şair ve yazarları 2 Kabil Nabi (Kabil Yusuf oğlu Nebiyev), 02.07.1968 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti’nin İsmayıllı şehrinde dünyaya gelen şair; Duygu yoğunluğu
Görmədim heç kəsdə qəti, Səndən aldığım ləzzəti. Çox gör mənə bu həsrəti, Gəl sinəmə düz tellərin.
Könül verdim, qalsın sənə, Fəda olsun can vətənə. Qismət olmaz, sənə, mənə, Yazdım, oldu söz ellərin. YAĞIŞ Yağan yağış kasıb damdan süzülür, Damcı altda tava, qazan düzülür. Elə yerdə, elə quyu qazılır, Olmamalı işlər vardı, oldular.
Eh, nə var ki, qorxutmağa qaçanı. Heç görmədim öz xoşuna köçəni. Gör kim oldu yaxşı-pisi seçəni, Qalmamalı izlər vardı, qaldılar.
Yaxşı təkdir, pislər yenə cəmdir, cəm, Yan-yörədə çoxun ağlı kəmdir, kəm. Bu bağçada bir bağban var dəmdir, dəm Gözəl, göyçək güllər vardı, soldular.
Bu sel, sular nə tökmədi düzə, nə? İtən, batan görünmədi gözə nə? Hər nə oldu, dedik elə "bizə nə?" Bizdən yaxşı canlar vardı, aldılar. ÖZ ALLAHI VAR Neçədir bilmirəm sayı, Hər kəsin öz Allahı var. Veribdir varlıya payı, Kasıbın nə günahı var?
Biri davanın Allahı, Biri yuvanın Allahı. Biri qovanın Allahı, Qaçanın öz pənahı var.
Ölmə, eşşək, bitər yonca, Sən də yeyərsən doyunca. Tələsmə ölməyə bunca Allahın çox sabahı var.
Salıb kimi kim kəməndə, Kəllə atır süd əmən də. Kəmsavadam sanma, məndə Hər cavabın izahı var.
Allah yatır hər dilində Doğulanın dərd ilində. Bilir allah Qabilin də İştahı var, tamahı var.
UZUN YOL Hər kəsin öz yolu var, Bənzəməz başqasına. Yaxın, uzaq, əyri, düz, Bir gün gedər, on il gedər, Ya da yüz. Çətini öz yolunu salmaqdır həyatda, Öz havana oynamaq. Yolun yoxuşu yox Yoldaşsızlığı yorar adamı. Yolunda tapar yoldaşını hər kəs. Kimi yoldan bezər, Kimi yoldakılardan. Dağdan düşüb düzdə yorulmağı var yolların. Bir görən olmayıb bu günə qədər hələ başa çıxanı. Hara, nə qədər getsə də, yorar yollar insanı. Çox rahat idi yolun 42-ci milində, 43-cü mildə qəzaya düşən... Biz də rahatıq hələ. Yol uzun, zaman qısa, Gedirik gülə-gülə. GÖLGE YAZILAR CAHİT GÜNAY