12.04.2026] Cahit Günay Şair Elazığ: GÖLGE YAZILAR (Gölgeye düşen her iz, bir gün ışığa çıkar) Türk dünyası edebiyatının izini süren edip ve edebiyatçıları, “Her yazıda bir hayat, her satırda bir iz” kabulüyle Cahit Günay’ın kaleminden tanımaya devam ediyoruz. Yazı dizimizin beşinci konuğu: Azerbaycan’ın Ağcabedi şehrine bağlı Avşar köyünde dünyaya gelen Zahid Quliyev, yıllar içinde yalnızca şiir yazan bir şair değil; Türk dünyasının ortak kaygılarını ve mutluluklarını yüreğinde hisseden bir bayrak gibi çırpınan dava adamıdır. Ayrıca gün yüzü gören yedi kitabı, farklı dillere çevrilen şiirleri ve uluslararası platformlardaki temsili, onun edebiyatını sınırların ötesine taşımıştır. Türkiye’den Kıbrıs’a, Kazakistan’dan Kırgızistan’a uzanan şiir ve müzik festivallerinde aldığı ödüller, madalyalar ve “Altın Kalem” gibi unvanlar; bir başarının değil, bir duruşun göstergesidir. Ancak mesele yalnızca ödül değildir. Mesele, neyi ve kimi temsil ettiğidir. Zahid Avşar’ın şiirine baktığınızda ilk fark ettiğiniz şey; bir aidiyet duygusudur. Bu aidiyet, kuru bir milliyetçilik değil; kökü tarihe, sesi bugüne uzanan bir bilinçtir. “Her Kemaldan ola bilməz Atatürk” derken, aslında bir ismin ötesine geçer. Bu dize, liderliğin sıradanlaşamayacağını, her büyük ismin arkasında bir mücadele, bir fedakârlık ve bir tarih olduğunu hatırlatır. Onun şiirlerinde Türk, edilgen bir figür değildir. Aksine; ayağa kalkması gereken, hatırlaması gereken ve gerektiğinde yeniden yazması gereken bir özne olarak karşımıza çıkar. “Qoca Turan, ayağa qalx” diye seslenirken, bir coğrafyaya değil; dağılma riski taşıyan bir bilince çağrı yapar. Bu çağrı, geçmişe özlem değil; geleceğe dair bir uyarıdır. Bir diğer şiirinde bayrak üzerinden kurduğu dil ise dikkat çekicidir. Bayrak, sadece bir sembol değil; bir yemin, bir hafıza ve bir varoluş meselesidir. Bu yüzden onun şiirlerinde bayrak dalgalanmaz sadece… Konuşur. Ve belki de en çarpıcı olanı; şairin kaderle kurduğu diyalogdur. “Alnıma bir Turan da yaz” derken, bir dilekte bulunmaz. Bir kimlik talep eder. İşte bu noktada Zahid Avşar Eloğlu’nun şiiri, klasik bir edebî metnin ötesine geçer. Onun dizeleri, bir milletin kendine tuttuğu aynadır. Bugün, hızla değişen ve savrulan bir dünyada, bu tür seslere daha fazla ihtiyaç olduğu açık. Çünkü bazı şiirler vardır; okunup geçilmez… Hatırlatır, sarsar ve insanı kendine getirir. Zahid Avşar Eloğlu’nun şiirleri de tam olarak bunu yapıyor. Ve biz, bu gölgede bir gerçeği bir kez daha görüyoruz: Bir millet, önce hafızasını kaybeder… Sonra sesini. Bazı şairler ise buna izin vermez. [18:59, 12.04.2026] Cahit Günay Şair Elazığ: ZAHİD AVŞAR ELOĞLU ATATÜRK “Qənşərində yağı düşmən dayanmaz, Əlbir olsa ana, bala, ata, Türk”. Yer titrəyər, Göy kişnəyər, o yanmaz, Qəhr eləyər, əlin atar ata, Türk.
12.04.2026] Cahit Günay Şair Elazığ: GÖLGE YAZILAR (Gölgeye düşen her iz, bir gün ışığa çıkar) Türk dünyası edebiyatının izini süren edip ve edebiyatçıları, “Her yazıda bir hayat, her satırda bir iz”
Çox çəkibdi bu dünyanın cəfasın, Yoxlayıbdı yarın, dostun vəfasın, Türk Türkdürsə yarasına od basın, Qalxıb qanın torpağına qata, Türk.
Bayrağının kölgəsində ər yatar, Hər kölgənin kölgəsində nər yatar, Baş oturar, şah danışar, sər yatar, İnanmaram qolun qola çata, Türk.
Dara düşsə Boz qurd olub ulayar, Şimşəkləri biləyinə dolayar, Qılıncının qəbzəsini yalayar, Allah qoymaz bir dəryada bata, Türk.
Bir dostum var, adı Yusif Kamaldı, O, dünyanın hər üzündən kam aldı, Axır dedi; mənim adım Kamaldı, “Hər Kamaldan ola bilməz Atatürk”
QOCA TURAN, AYAĞA QALX. (Ruhun şad olsun, Məmməd Araz) Qoca Turan, ayağa qalx, Dünya yaman çalxalanır. Qalx, dünyaya diqqətlə bax! Yurd bölünür, xırdalanır.
Şərqdən Qərbə, Qərbdən Şərqə, At oynadan baban olub. Meydanlarda zülmə, hərbə, Meydan açan Yurdun olub, Oban olub.
Əyilməyib, basılmayıb, Qılınc çalıb, Nadanlığın kölgəsinə. Sənin baban kölgə salıb, Mənəm-mənəm ölkəsinə.
Bu tarixin sınağından, Biz üzü ağ çıxmalıyıq, Bu dünyanın qınağından, Dağ oğlu, dağ çıxmalıyıq.
Ayağa dur! Nə yatmısan ? Dünya yaman çalxalanır. Ayağa dur, Qoca Turan, Yurd bölünür, xırdalanır... Ayağa dur, Azərbaycan, Torpağında od qalanır!
QALDIR, TÜRKÜN BAYRAĞINI (Azərbaycanın Əməkdar artisti Azərin xanıma) Qaldır, Türkün bayrağını, Dalğalansın zaman-zaman. Qaldır, Türkün bayrağını, Dalğaların sınağından.
Atillanın, Atatürkün, Ərdoğanın nəvəsisən. Haqq yolunda Haqq hayqıran, Türk xalqının Haqq səsisən.
Damarında Cavad xanın, Cavanşirin havası var. Ölən ölüb, qalan qalıb, Dadaloğlu davası var.
Qəhr elədin, Qara dəniz, Nəfəsində dalğalandı. Bu dalğalar dəniz-dəniz - Türk xalqının – Hərbi andı. TURAN oğlu TÜRK oyandı!..
ALNIMA BİR TURAN DA YAZ Ay qismətə yazı yazan, Alnıma bir Turan da yaz. Nə aşığam, nə də ozan, Aç sinəmi, buramda yaz.
Dərdim köhnə, sözüm tərdi, Dağa, daşa sərdim dərdi, Ərənlərim həmin ərdi, Ər yuxudan duranda yaz.
Söz qılıncdı, saz üsyandı, Bir ah çəkdim dünya yandı, Sən gördüyün quru candı, Qismətimi “Quran”da yaz.
Yaz, sovuşsun bu qan, qada, Həmin nöqtə, həmin nida, Söz tamama yetib, Xuda, Türk təbilin vuranda yaz. Alnıma bir Turan da yaz! CAHİT GÜNAY GÖLGE YAZILAR